Η νύχτα που ο Γουότκινς ντύθηκε… Πλατ και η Αγγλία που επιτέλους «εμφανίστηκε» στο EURO!
Η Αγγλία είναι στον τελικό του EURO 2024. Είναι δίκαιο. Έπρεπε να περάσει την Ολλανδία και το έκανε. Επικράτησε με 2-1 και θα βρεθεί στο Βερολίνο για να κερδίσει την Ισπανία και να κατακτήσει το πρώτο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της ιστορίας της. Δύο τελικοί σε τρία χρόνια, ο πρώτος που δεν θα λάβει χώρα στο «Νησί», αλλά που τα «τρία Λιοντάρια» συμμετέχουν. Και όλα αυτά, χάρη σε αυτό το υπέροχο γκολ του Όλι Γουότκινς, που μου θύμισε το «γυριστό» του Ντέιβιντ Πλατ, το 1990, κόντρα στο Βέλγιο. Στην Βίλα έπαιζε και αυτός τότε, ο Σερ Μπόμπι Ρόμπσον τον είχε βάλει αλλαγή, όπως και χθες ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ. Αποστολή… εξετελέσθη! Και τώρα, στόχος να τελειώσει η επική παράδοση των Ισπανών σε τελικούς, στην χώρα που έχασαν για τελευταία φορά σε μεγάλη διοργάνωση… Γράφει ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος.
![Η νύχτα που ο Γουότκινς ντύθηκε… Πλατ και η Αγγλία που επιτέλους «εμφανίστηκε» στο EURO! Η νύχτα που ο Γουότκινς ντύθηκε… Πλατ και η Αγγλία που επιτέλους «εμφανίστηκε» στο EURO!](https://www.england365.gr/assets/files/england/englandfinaleuro2024.jpg)
Και κάπως έτσι, η Αγγλία είναι στον τελικό του EURO 2024. Η ομάδα του Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ τα κατάφερε. Θα παίξει για δεύτερη συνεχόμενη φορά στον τελικό ενός Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και για πρώτη, σε τελικό που δεν λαμβάνει χώρα στην ίδια την… χώρα της!
Επικράτησε της Ολλανδίας με 2-1 και βρίσκεται δικαίως στον τελικό της Γερμανίας, όπου και θα βρει απέναντί της την Ισπανία.
Προτού πούμε όλα τα… υπόλοιπα, θέλω να μοιραστώ μαζί σας κάτι που μου ήρθε στο μυαλό χθες βράδυ, βλέποντας αυτή την εκπληκτική στιγμή με το buzzer-beater του Όλι Γουότκινς. Ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ λοιπόν, τον βάζει στο γήπεδο αντί του Χάρι Κέιν, μαζί με τον Κόουλ Πάλμερ.
Ο δεύτερος βγάζει μία εξαιρετική κάθετη πάσα και ο σέντερ φορ της Άστον Βίλα, τελειώνει υποδειγματικά τη φάση. Παίζει άψογα με πλάτη, γυρνάει, προστατεύει την μπάλα και δεν αφήνει περιθώριο αντίδρασης στον Μπαρτ Βερτμπρούγκεν. Έτσι προκρίθηκε η Αγγλία.
Και αν κανείς πατήσει στο Youtube να δει την πρόκριση των «τριών Λιονταριών», το 1990, στο Μουντιάλ της Ιταλίας, από τη φάση των «16» στα προημιτελικά, ενδεχομένως να αισθανθεί πως αυτό, κάπου το έχουμε ξαναδεί.
Τότε, η Αγγλία αντιμετώπιζε το Βέλγιο. Το ματς είχε οδηγηθεί στην παράταση και εκκρεμούσε μία φάση. Στατική στιγμή για τους Άγγλους, ο Πολ Γκασκόιν εκτελεί το φάουλ και αναζητά τον Ντέιβιντ Πλατ, που είχε περάσει στο παιχνίδι στο 71ο λεπτό, από τον Σερ Μπόμπι Ρόμπσον. Το χτύπημα είναι εξαιρετικό, ο Πλατ γίνεται αποδέκτης της μπάλας και το 1-0, με ένα υπέροχο, γυριστό, εναέριο σουτ, είναι γεγονός.
Η Αγγλία περνάει στους «8», αποκλείει και το Καμερούν και εν τέλει, εκείνη τη χρονιά, μένει εκτός από τη Γερμανία, στη διαδικασία των πέναλτι. Όσο για τον Πλατ; Έκανε τεράστια καριέρα, πήρε μεταγραφή στην Μπάρι, έπαιξε στη Γιουβέντους, την Σαμπντόρια και την Άρσεναλ, για να κλείσει την καριέρα του, 11 χρόνια μετά, στη Νότιγχαμ Φόρεστ. Η λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά; Όταν πέτυχε αυτό το γκολ που ανέφερα, απέναντι στο Βέλγιο, ήταν παίκτης της Άστον Βίλα και δύο χρόνια νωρίτερα, είχε αναδειχθεί και ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής του αγγλικού πρωταθλήματος!
Αυτό μου θύμισε λοιπόν, πριν από μερικές ώρες ο Όλι Γουότκινς. Στη μεγάλη εικόνα τώρα, η Αγγλία πραγματοποίησε την καλύτερή της εμφάνιση στο EURO 2024 και δικαίως συνεχίζει και διανύει όλο τον δρόμο.
Ήταν το καλύτερο παιχνίδι του Φιλ Φόντεν, που θα μπορούσε να έχει σκοράρει, ήταν το κορυφαίο ματς του Χάρι Κέιν, που έφτασε τα τρία γκολ στο τουρνουά, ήταν εξαιρετικός στο πρώτο μέρος ο Μπουκάγιο Σάκα και έκανε ακόμη ένα μεγάλο 90άλεπτο ο Ντέκλαν Ράις. Απλώς, ο Ράις είναι πάντα, τόσο καλός, που από ένα σημείο και μετά, δεν μας κάνει εντύπωση!
Από εκεί και πέρα, στο δεύτερο ημίχρονο η Αγγλία επίσης ήταν καλή, αλλά η είσοδος του Λουκ Σο στο παιχνίδι, περιόρισε τον Σάκα. Έπαιξε και από τα αριστερά η ομάδα του Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ, σωστά δεν πήρε ρίσκα, είχε την στιγμή με το γκολ που της ακυρώθηκε με τον Σάκα, και τελικά, δικαίως πέρασε στο φινάλε!
Είναι το δεύτερος σερί τελικός λοιπόν, μέσα σε μία τριετία. Και τώρα, για να γίνει το όνειρο… πραγματικότητα, πρέπει να «σπάσει» μία επική παράδοση της Ισπανίας, στις κορυφαίες διοργανώσεις. Αναφέρομαι στην εθνική ομάδα της Ισπανίας, στο Champions League, το Europa League, το EURO και το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Ποτέ λοιπόν, από το 2001 και μετά, από το ματς της Λίβερπουλ με την Αλαβές και το 5-4 υπέρ των «κόκκινων», δεν έχουν ηττηθεί οι Ισπανοί σε τελικό! Είναι επικό. Μετρούν 22 διαδοχικές επιτυχίες. Αυτό καλείται να σταματήσει η Αγγλία. Οιωνός; Ότι τότε, ο χαμένος τελικός ήταν στη Γερμανία… Αυτά προς το παρόν. Και τα υπόλοιπα, θα τα πούμε από το Βερολίνο!